پسمل مامانی و بابایی

١٤ اردیبهشت، به همراه مامان جون و دایی هادی، با مترو، رفتیم خونه ی دایی حسن و زندایی صبا، این بار دوم بود که می رفتیم خونشون، بار اول خونه ی خالی و اینبار خونه ی چیده شده ی نوی عروس... این دومین باری بود که سوار مترو شدی، بار اول که کل مسیر و خواب بودی و چیزی متوجه نشدی، خیلی کوچیکتر بودی، به اصرار من که دلم برای مترو تنگ شده بود با مترو رفتیم، و اینبار برات همه چیز مهیج و سوال برانگیز بود، خیلی بامزه به اطرافت نگاه می کردی و جزییات و بررسی می کردی... شب بابا محسن زحمت کشید و موهاتو مرتب کرد، بابایی مرسی... 15 اردیبهشت روز خیلی مهمی بود، عروسیه داداش عزیزم، دایی حسن، که مصادف شده بود با نه ماهه شدن عسلم...از صبح زود بید...

اینم دوست دو ماه و نیمه ی ابوالفضلم...   ...

امروز تقریبا دوست داشتی از کنارت تکون نخورم، کمی که دور میشدم با گریه به سمتم سینه خیز می کردی و ماما و بابا می گفتی، از روزهای قبل خیلی واضح تر و بیشتر... یه شیرین کاریه بامزه ای انجام میدادی، زبونتو  فقط از سمت چپ به طرز نانازی ای در میاوردی... صبحها سحرخیز تر شدی و شبها دوست داری زودتر بخوابی ... و اینم خستگی... ...

عزیزم باورم نمیشه، این جمعه درست روز عروسیه دایی حسن و زندایی صبا، نه ماهه میشی، پیشاپیش نه ماهگیت و تبریک می گم... از این روزهات بگم که حسابی شیرین شدی و شیرین کاری در میاری، همچنان سینه خیز رفتن و ترجیح میدی، حسابی گرمایی هستی، سریع عرق می کنی، موقع خواب دوست داری پاهاتو بیرون بیاری، با صدای پ، خ، ج، چ خیلی بامزه می خندی... از نظر هیجانات به من رفتی و از نظر تمرکز و قدرت کنترل در نگاه، به بابا... با خاله مریم نوبتی داد می زنید، این روش ارتباطت با خاله ست... وقتی تاتی تاتیت میدیم خیلی خوشحالی می کنی، جیغ میزنی... گاهی اونقدر به وجد میای که دهنتو تا انتها باز می کنی و زبون کوچیکتو هم می تونیم ببینیم... دوست داری به همه جا سرک بکشی......

امروز خاله مریم گذاشت رو تختت، یهو دیدیم پاهاتو اینطور آویزون کردی... ...

خواب عسل مامان در میان یک روز بهاری... ...

ابوالفضل در حال نواختن دف... به پیشنهاد بابا... ...

١ هفته بیشتر نمونده، هفته ی دیگه اینموقع ایشاالله عروسیه دایی حسن، ابوالفضل عزیزم، من و دایی حسن خیلی خاطره با هم داریم...بازیهای دوران بچگی، اضافه شدن یه برادر و دو خواهر دیگه بهمون،سفرهای خانوادگی، درس خوندنامون با هم، کارتون و فیلم دیدنهامون، شهربازی رفتنامون، سرود خوندنامون، دانشگاه رفتنمون با هم، سرکار رفتنمون با هم، خواستگاری رفتنها،خلاصه خیلی و خیلی خاطرات خوش و شیرین و گاهی هم تلخ... هیچ وقت یادم نمیره دایی برام حکم یه برادر کوچیکتر از خودم و نداشته و نداره و همیشه و همیشه از مشورت و همفکریهاش استفاده می کردمو می کنم، خیلی خوشحالم که الان خوشحاله و زندایی صبا کنارشه، امیدوارم خوشبخت بشن و سالهای طولانی در کنار هم زندگی کنن... ...

دومین کتابی که همیشه برات میخوندم و میخونم، این کتابه، چی چیل خوشحال چی چیل غمگین، از اونجاییکه داری یکی یکی کتابهاتو پاره می کنی گفتم متن این کتاب رو هم برات بزارم یادگاری بمونه... چی چیل را ببین، آره می خنده، خیلی خوشحاله، داره می خنده اما گاهی هم اوهو و اوهو، گریه می کنه، چی چیل اخمو بستنی داره شاده شاده شاد، وای چه قد بد شد بستنی افتاد خوشحاله چی چیل، می پره بالا، بادکنک داره، چی چیل بلا اما ناگهان، پنج و شش و هفت، خیلی غصه خورد، بادکنکش رفت غصه می خوره، چی چیل بیچاره، تب داره چی چیل، حالی نداره حالا خوشحاله، حالش بهتره، بازی می کنه، از جا می پره وای چه چی چیلی! کثیف و بدبو، حمام م...